Het is kwart over vier ‘s nachts als ik in de verte een geluid hoor. Nu heb ik nog nooit een droom gehad waarin het geluid van mijn telefoon voorkwam, dus ergens rinkelt er een alarmbelletje dat het beter is om wakker te worden. Het is Jan Willem. Hij vertelt dat de weeën inmiddels in volle gang zijn, de vliezen zijn gebroken en Sanne heeft nu zo’n 4 cm ontsluiting.

Barende vrouwen en intuïtie

Ik vraag hem wat de ‘planning’ is en hij antwoordt dat ze thuis zullen blijven aangezien Sanne de rit naar het ziekenhuis niet meer ziet zitten. Tevens vertelt hij dat Sanne hem had gevraagd om mij te bellen en daarmee weet ik genoeg, barende vrouwen en intuïtie moet je serieus nemen. ‘Ik kom eraan’, zeg ik tegen Jan Willem en we hangen op.

Even zit ik versuft voor me uit te staren, ik ben blijkbaar toch nog niet helemaal wakker. Ik check voor de zekerheid m’n telefoon. Laatst online 04:13 uur zegt de WhatsApp status van Jan Willem. Ok, ik heb dit dus echt niet gedroomd. Tijd om helemaal wakker te worden en aan te kleden. 15 minuten later zit ik in de auto. Het is nog heerlijk rustig op de weg en een kleine 45 minuten later arriveer ik in Schoonhoven. Wanneer ik boven kom zit Sanne gehurkt voor het bed, helemaal in haar eigen wereld. Het is pas een wee of 3 later wanneer ze me opmerkt. ‘Oh… hoi’, zegt ze, om vervolgens haar hoofd in het matras te drukken om de volgende wee weer op te vangen.

Verloskundige Juliëtte stelt voor om onder de douche te gaan. Wanneer Sanne opstaat om naar de badkamer te gaan blijkt dat het kussen onder haar knieën een klein beetje onder het bloed zit. ‘Geeft niets, die gooien we wel weg’, zegt Jan Willem resoluut. Op dit moment maakt dat ook allemaal niet uit, als die kleine maar gezond ter wereld komt en alles om het Sanne zo comfortabel mogelijk te maken. Een beetje bloed is dan ook totaal niet boeiend. Hoewel het warme water aangenaam is, komt Sanne na nog geen 10 minuten er weer onder vandaan. Juliëtte vraagt of Sanne wil weten hoeveel ontsluiting ze nu heeft en Sanne knikt. Rond kwart voor 6 heeft ze 6 cm ontsluiting. Tegen 6 uur geeft Sanne aan nog een keer onder de douche te willen. Terwijl ze onder de douche staat rommel ik wat met de spotjes. Het is vrij donker op de slaapkamer en ik probeer de spotjes zo te draaien dat ik wat beter licht heb om alles vast te kunnen leggen. Wanneer Sanne terugkomt zegt ze trek in een appel te hebben. Jan Willem gaat snel naar beneden om een appel te schillen, volgens mij opgelucht dat hij ook iets kan bijdragen.

Ohhh man.

De weeën worden nu snel pittiger. Ving Sanne ze eerst voornamelijk zuchtend op en ontsnapte er slechts af en toe een nauwelijks hoorbare ‘auw’, nu nemen deze aanzienlijk in frequentie en hoorbaarheid toe ‘AUWWWW’. Ook de persdrang begint langzaam te komen. Juliëtte geeft aan dat Sanne nu vooral met de weeën mee ademt, maar als haar lichaam het aangeeft mag ze ook een beetje mee gaan duwen. ‘Heb je een doekje voor me, ik verlies wat bloed’, vraagt Sanne. Ze pakt het doekje van Jan Willem aan om deze vervolgens direct weer op de grond te gooien. Laat maar, daar is weer een wee en die is duidelijk heel erg pijnlijk. Jan Willem probeert Sanne’s rug te masseren om haar pijn wat te ontlasten, maar Sanne is resoluut, ‘Nee, nee, niet doen’. Jan Willem neemt snel wat afstand en kijkt weer toe hoe zijn partner met de weeën worstelt. Als de wee is verdwenen vraagt ze aan Jan Willem of hij Juliëtte wil roepen.

‘Gaat het veranderen?’ vraagt Juliëtte als ze boven komt. Sanne rolt met haar ogen en antwoordt ‘Ohh, man…’. Ik heb zo’n vermoeden dat dat een ‘ja’ is. ‘Wat een werk, hè’, antwoord Juliëtte lachend. Juliëtte stelt voor om van houding te wisselen en op bed te gaan zitten op handen en knieën. Jan Willem gaat ondertussen naar beneden om de yoga bal te halen, zodat Sanne hierop kan steunen. De bal is echter te hoog, dus Sanne graaft haar gezicht in de stapel kussens voor haar. Deze houding blijkt niet heel comfortabel en Juliëtte stelt voor om de baarkruk te proberen. Deze houding lijkt een stuk aangenamer, toch na een kwartier stelt Juliëtte voor om weer even te wisselen en te gaan staan. De weeën zijn inmiddels zo pittig, dat Sanne Jan Willem nodig heeft om tegen hem aan te hangen. Na een paar minuten gaat Sanne weer terug op de baarkruk, dat staan is niet fijn.

Check de dimmer

De kleine lijkt ondertussen niet heel erg onder de indruk van zijn geboortereis en beweegt er vrolijk op los. Sanne is hier duidelijk iets minder van gecharmeerd. Auwww, roept ze uit, terwijl ze naar haar bovenbeen grijpt. ‘Eigenwijze drol!!!’ Sanne gaat weer even op bed liggen, ditmaal op haar zij. Juliëtte voelt tijdens een wee mee en Sanne perst hartstikke goed, maar de kleine zakt elke keer maar een heel klein stukje. Daarom stelt Juliëtte voor om nog een keer van houding te wisselen en weer op de baarkruk te gaan zitten. Elk beetje zwaartekracht is mooi meegenomen. De kraamhulp is ondertussen ook gearriveerd en loopt af en aan met warme washandjes. Heel langzaam wordt het hoofdje steeds beter zichtbaar, maar dat laatste stukje lijkt uren te duren. Juliëtte geeft aan dat een knipje ervoor zorgt dat de kleine tijdens een volgende wee geboren kan worden en vraagt Sanne wat ze wil. Ik zie haar heel even denken en alles afwegen, zo’n knip staat uiteraard niet op je wensenlijstje, maar ja nog een half uur met dit gevoel zitten staat er evenmin op. Doe maar, antwoordt ze uiteindelijk. Tijdens de volgende wee zet Juliëtte de knip en zoals voorspeld wordt de kleine daarna snel geboren. Om 9:08 uur word de kleine man, met zijn handje naast z’n gezicht, geboren. Nou ja, kleine man, grote kleine man lijkt in deze een stuk accurater.

Ik zie Sanne de eerste seconden een beetje verbluft kijken, daarna leunt ze achterover tegen haar Jan Willem, zichtbaar opgelucht dat de klus erop zit. Daarna kijkt ze naar het mannetje in haar armen en al snel zie ik die eerste glimlach op haar gezicht verschijnen. Hoe gaat hij heten, vraagt de kraamhulp. ‘Tijs’, zegt Sanne, ‘zonder ‘h’’. Juliëtte stelt voor om naar het bed te verplaatsen om daar de navelstreng door te knippen en de placenta geboren te laten worden. Wat normaal doodeenvoudig is, lijkt nu echter een ingewikkelde klus die vooraf uitgebreid gepland moet worden. Sanne moet Tijs goed beethouden terwijl Jan Willem haar helpt opstaan, maar ook deze klus wordt succesvol geklaard. ‘Jij knipt de navelstreng door?’, vraagt Juliëtte aan Jan Willem. ‘Dat hoeft niet hoor’, antwoordt hij terughoudend, maar de ‘ah, kom op, dat is de taak van de man’ lijkt hem te overtuigen. Om 9:25 uur wordt de placenta geboren. Omdat Sanne flink bloed verliest krijgt ze een injectie, zodat haar baarmoeder wat meer samentrekt. Gelukkig lijkt dit te helpen. Juliëtte stelt voor om meteen te hechten. Ze draait aan de draaiknop achter haar en ineens is de slaapkamer prachtig verlicht. Ik sla m’n handen voor m’n gezicht en Juliette kijkt me lachend aan ‘Ja, ik zag het ook net pas toen ik boven kwam.’ Kortom, een volgende keer bij een thuisbevalling even checken of de slaapkamerverlichting een dimmer heeft 😉 .

In de kliko?

Terwijl Juliëtte en de kraamhulp beneden wat gegevens uitwisselen eet Sanne een boterham met kaas. Ze heeft niet echt trek, maar vanwege de inspanning van de afgelopen uren kan wat hernieuwde energie geen kwaad. Sanne vertelt dat ze rond een uur of één naar het toilet ging en toen 2 bonkjes voelde waarna haar vliezen braken. Tegelijkertijd kwamen ook de weeën op gang. Om kwart voor 2 hadden ze de verloskundige gebeld. ‘Je zat wel helemaal in je eigen flow’, zeg ik tegen Sanne en Jan Willem beaamt dat direct, ‘Ja, da’s typisch Sanne. Zo ken ik haar. Doet het helemaal alleen.’ Juliëtte en de kraamhulp komen weer boven. Ik begrijp dat ze onderling hebben geschat hoeveel Tijs zal wegen. Ik schat zo’n 3800 gram, zegt de kraamhulp, maar Juliëtte verwacht dat het nog wel iets meer zal zijn. En dat klopt, met zijn 4120 gram is Tijs een flinke jongen. ‘Dat heeft hij van jou’, zegt Jan Willem gekscherend. ‘Hij heeft ook een rolletje in z’n nek’, zegt Sanne. Jan Willem houdt wijselijk z’n mond. Juliëtte voert de controles uit en Tijs is helemaal goedgekeurd.

Jan Willem pakt het kussen waar wat bloed op is gekomen. ‘Die gooien we weg’, zegt hij. ‘Welnee’, zegt de kraamhulp, die kan gewoon in de was hoor, dat wordt weer helemaal schoon.’ Het was toch maar een goedkoop kussen, voert Jan Willem nog aan, maar de kraamhulp houdt vol, echt, hij is straks weer als nieuw. Jan Willem legt het kussen vervolgens op de wasmand, volgens mij niet helemaal overtuigd. Stiekem ben ik benieuwd naar het uiteindelijke lot van het betreffende kussen, het zou me niet verbazen als ie uiteindelijk toch in de kliko is beland. Op een later moment toch nog eens vragen 😉 . Juliëtte neemt afscheid en de kraamhulp stelt voor om te kijken of Sanne een snelle douche kan nemen, echter wanneer Sanne rechtop zit wordt ze meteen duizelig. De douche moet dus wachten tot een later moment. Ondertussen geeft Jan Willem zijn zoon z’n eerste fles en de kleine man weet daar meteen goed raad mee. Ik vraag of er nog bezoek komt, maar Jan Willem geeft aan dat dat pas ergens na de middag zal zijn. Ik maak daarom nog een aantal foto’s van het kersverse gezin en daarna nemen we afscheid.

Lieve Sanne, wat heb jij deze geboorte ‘gerockt’, ik kan het niet anders zeggen. Ik hoop dat jullie tussen de poepluiers en slapeloze nachten door vooral genieten van jullie kleine man! Ik wens jullie alle goeds met jullie hernieuwde gezin ♥.

Geboortefotografie Schoonhoven
Geboortefotograaf Schoonhoven
Geboortereportage Schoonhoven
Bevallingsfotografie Schoonhoven
Geboortefotograaf Zuid Holland
Geboortefotografie thuisbevalling
Geboortefotografie Zuid Holland
Geboortefoto's
Foto's van de bevalling

Wil je meer infomatie over een geboortereportage of geboortefotografie in het algemeen? Kijk dan verder op deze pagina.