Half maart maak ik kennis met Lotte en Bart. Lotte is zwanger van haar derde kindje. De geboorte van Isa heeft ze vast laten leggen door Marry Fermont (lees hier het verhaal), maar aangezien ze er net een wereldreis van een jaar op heeft zitten en nog niet weet of ze tegen die tijd weer geboortes wil fotograferen hadden ze op aanraden van hun verloskundige Gardy mij benaderd. In 2012 was geboortefotografie minder bekend dan tegenwoordig en Lotte behoorde dan ook tot een van de eersten die de geboorte van hun kindje liet vastleggen. Maar dat is inmiddels alweer bijna 7 jaar geleden en Lotte vertelt dat ze net een groot deel van de bewaarde babyspullen hebben weg gedaan.

In haar eigen bubbel

Lotte is een energieke vrouw en kan heel geanimeerd vertellen. Wanneer ze vertelt over haar eerdere ervaringen lijkt het alsof ze het heeft over een doldwaas avontuur, en dat terwijl haar eerdere geboorte ervaringen verre van rozengeur en maneschijn waren. De geboorte van Stella duurde ruim 57 uur en ook de geboorte van Isa kende de nodige hobbels. Wat me vooral bijblijft van de kennismaking is dat Lotte haar twee meiden op eigen kracht op de wereld heeft gezet, waarbij ze in haar eigen bubbel verdwijnt en volledig is gefocust op het werk wat haar lichaam doet. ‘Het komt allemaal aan op de ademhaling’, hoor ik haar zeggen. Ook met deze geboorte gun ik Lotte weer haar bubbel. Wat zou het deze keer zijn? Weer een meisje of toch een jongen?

Therapie

Eind maart laat Lotte me weten dat de meidenclub wordt uitgebreid en dat Bart mogelijk in therapie moet met al die dames ;-). De tijd kabbelt voorbij en eind juni ontmoeten we elkaar weer voor een zwangerschapssessie. In de Rhoonse grienden, net als vorige keer. Deze keer is het echter een broeierige 34 graden en dat om 8 uur ‘s avonds. De bloedzuigende insecten waren in ieder geval erg blij met ons, maar dat kon de pret niet drukken, de zonsondergang was immers prachtig. Net als dit gezin trouwens, want op bruggen klimmen, in de moerassige Rhoonse bush-bush staan of ‘poseren’ vlak naast een stel blowende pubers, ze deden het gewoon even.

Zwangerschapsfotografie Rotterdam

Nog geen witte rook

Een kleine maand later informeer ik hoe het met de laatste loodjes is. Lotte laat me weten dat de kleine erg druk is daarbinnen, maar dat er nog geen sprake is van witte rook. En zo gaat de tijd langzaam voorbij, inclusief de – aangepaste – uitgerekende datum van 7 augustus. Een week later laat Lotte me weten dat de baarmoedermond pas net aan het verweken is en nog helemaal naar achteren staat. Hoewel de kleine al wel is ingedaald, drukt het hoofdje nog onvoldoende op de onderkant, waardoor strippen op dit moment nog niet mogelijk is. De baby doet het in ieder geval prima, de hartslag is prachtig en de kleine dame is lekker actief. Wel was Lotte’s bloeddruk wat hoger en had ze afgelopen nacht drukkende hoofdpijn. Wellicht toch een teken dat er iets staat te gebeuren. Weten doen we het niet, we kunnen alleen rustig afwachten.

Lange wimpers

Die zaterdag is er nog geen babynieuws. Uit de geplande serotiniteitscontrole blijkt dat de kleine meid er nog steeds niet klaar voor is. Het hoofdje ligt nog net zo hoog als een paar dagen eerder, maar de hartslag is goed, net als de vruchtwaterstand. Maandagmiddag mogen ze weer terug voor hetzelfde onderzoek. Mocht de kleine voor die tijd nog geen aanstalten hebben gemaakt dat zal Lotte woensdag of donderdag worden ingeleid. Lotte laat weten dat na het zien van de echo in ieder geval één ding zeker is: hun meisje heeft heeeeeeeele lange wimpers!

Zondagnacht wordt Lotte in haar slaap verrast door een venijnige rugwee die minutenlang duurt. De rest van de nacht, tot een uur of 6, bestond uit doorlopende voorweeën en een zeer onrustige kleine dame. Hoewel het ‘s ochtends nog steeds rommelt, zijn de zware (voor)weeën weer verdwenen. Lotte gaat proberen om nog wat te slapen voordat ze ‘s middags het tweede serotiniteitsonderzoek hebben. Ze heeft goede hoop dat het onderzoek het laatste zetje zou kunnen zijn, aangezien de kleine een hekel aan de geluidsgolven heeft. Haar gevoel zegt dat het vandaag of morgenochtend wel eens zou kunnen gaan gebeuren. Die middag laat de monitor nog steeds lichte weeën activiteit zien. De hartslag is wederom prima, evenals de echo. Er wordt besloten om woensdag te gaan beginnen met inleiden als de bevalling voor die tijd niet vanzelf op gang is begonnen. Lotte geeft aan deze keer erg gespannen te zijn voor deze bevalling, terwijl ze de vorige keren juist heel rustig was.

Meconiumhoudend vruchtwater

Woensdag wordt er een ballonnetje geplaatst en daarna mogen ze weer naar huis om af te wachten voordat ze zich donderdagochtend weer in het ziekenhuis mogen melden. De rest van de dag zeurt en krampt het en rond het middaguur heeft Lotte haar eerste wee. Aan het begin van de avond laat Lotte weten dat de weeën onophoudelijk hebben doorgezet, maar nog niet heel frequent komen (om de 20 minuten). Ze gaat proberen wat te gaan slapen, want wie weet wat de nacht nog gaat brengen. De volgende morgen krijg ik rond 9 uur een appje dat Lotte 4 cm ontsluiting heeft. Ze zullen zo de vliezen gaan breken en dan een uurtje aankijken wat dat doet. Rond half 11 stuurt Bart me het bericht dat de vliezen zijn gebroken, ze zijn begonnen met weeopwekkers en ze zo naar beneden zullen gaan voor een ruggenprik. Hoewel Lotte haar vorige 2 meiden op de wereld zette zonder pijnstilling, was ze nu resoluut. Ze had tijdens de zwangerschap al zo’n last van haar bekken en ze had zich voorgenomen, nadat ze zich goed had ingelezen, om voor een ruggenprik te gaan als ze weeopwekkers zouden gaan toedienen. Rond half 1 appt Lotte weer zelf dat ze er eindelijk ontspannen bij ligt. De weeën zijn nog niet heel frequent, maar het plan is om de dosis weeopwekkers snel te verhogen, mede vanwege het het meconiumhoudend vruchtwater, maar ook vanwege het feit dat de baby los schoot tijdens het breken van de vliezen en echt niet meer mag draaien.

Praktische spuugzakjes

Ondertussen wachten we gewoon rustig af. Aangezien de weeën nog niet heel frequent zijn, hoef ik niet direct in de startblokken om te kunnen vertrekken. Ik rommel nog wat thuis (wat kan wachten toch nuttig zijn v.w.b. huishoudelijke taken ;-)). Om kwart voor 2 laat Bart weten dat de weeën nu vaker komen, maar dat de ontsluiting nog niet verder is gevorderd. Ik hoef dus nog niet te komen. Echter 10 minuten later stuurt Bart me het bericht dat het wellicht toch beter is als ik die kant op kom. Wanneer ik om half 3 de verloskamer binnenstap wordt Lotte net getoucheerd, 6 cm… yes! Ook de MBO (micro bloed onderzoek) was perfect, dus de kleine doet het prima. Hoewel de ruggenprik maar goed werkt aan 1 kant, brengt het wel degelijk verlichting. De weeën moet Lotte nog wel wegpuffen, maar het lijkt erop dat ze meer last heeft van haar misselijkheid dan de weeën zelf. Gelukkig hebben ze hele praktische spuugzakjes (leuk voor thuis 😉 ) en Lotte maakt er dankbaar gebruik van. Maar ja, dan heb je zo’n handig vol zakje, waar laat je dat ding dan vervolgens? Bart besluit, inclusief vol zakje, even naar de zusterpost te lopen om het te vragen.

Baby van 25 kilo

De meiden, die thuis ongeduldig wachten op nieuws, zijn enorm betrokken. Isa stuurt een geluidsbericht ‘succes met de bevalling’ en de zeer duidelijke tekst ‘epdan’. Bart heeft het er maar druk mee. Langzaam zie ik Lotte steeds meer in zichzelf keren. Tussen de weeën door houdt ze haar ogen vaker gesloten, sowieso om de misselijkheid op te vangen, maar later ook omdat de rugpijn tussendoor niet meer afneemt. Op een helder moment laat ze nog wel weten dat ze hoopt op een baby van 25 kilo, ‘dan ben ik 10 kilo lichter dan toen ik begon’. ‘Weegschaaltechnisch’ begrijp ik de opmerking, ‘bevallingstechnisch’ lijkt me het, ehm, iets minder prettig.

De volle laag

Om 17:00 uur wordt er weer getoucheerd. Lotte blijkt volledige ontsluiting te hebben, dat is een mooie meevaller. Alles wordt in gereedheid gebracht om te kunnen persen. Haar ene been kan ze goed zelf vasthouden, maar haar andere onder-hevige-invloed-van-de-ruggenprik been behoeft enige ondersteuning. Nog geen twee persweeën later is er al een prachtige pluk haar te zien. Gynaecoloog ‘M’ nodigt Bart uit om te kijken en Lotte om het ook zelf te voelen. Ik zie dat het haar raakt en tegelijkertijd verschijnt een prachtige glimlach op haar gezicht: hun meisje is er nu echt bijna. En dat klopt, want nog geen twee persweeën later, om 17:28 uur is ze er, inclusief een enorme golf aan vruchtwater, die de gynaecoloog vol opvangt. Had ik al geschreven dat het flink meconiumhoudend vruchtwater was? Goed, dan heb je een idee hoe de gynaecoloog eruit zag ;-). De verloskundige pakt snel wat doekjes om de ‘schade’ bij haar collega te beperken, terwijl ze haar uiterste best doet om niet in proesten uit te barsten. Die poging blijkt uiteindelijk niet helemaal te lukken, want wanneer hun pasgeboren dochter op de borst bij Lotte ligt, geeft de verloskundige in een hoekje van de verloskamer eindelijk toe aan haar lachbui. Mijn focus ligt volledig bij de kersverse ouders en hun prachtige meisje, genaamd Caro. Wat een prachtig meisje en tjonge, wat een prachtig koppie met haar.

Halve Lotus

De gynaecoloog, die inmiddels weer wat is opgepoetst, stelt voor om de placenta eerst geboren te laten worden voordat de navelstreng wordt doorgeknipt, een zogenaamde halve lotusbevalling. Nog geen 10 minuten nadat hun meisje kwam, werd om 17:34 uur de placenta geboren. M. laat de placenta zien en daarna maak ik nog een foto van Caro terwijl ze nog aan de placenta vastzit. Dan is het de eer aan Bart om de navelstreng door te knippen.

Geboorte van een wandelende tak

Uiteraard worden Stella en Isa snel op de hoogte gesteld van de geboorte van hun zusje en ze staan te trappelen om haar te kunnen ontmoeten. Ondertussen probeert Lotte haar dochter een eerste voeding te geven, maar Caro wil nog niet direct echt drinken. Nieuwsgierig is ze echter wel en hapt en sabbelt er vrolijk op los. Om half 6 worden de controles gedaan door de assistent verloskundige. Caro is precies 50 cm, maar met haar 3525 gram haalt ze niet de 25 kilo, waar haar moeder aanvankelijk op ‘hoopte’. Ze krijgt een luier aan en wordt nog even lekker in een doek gewikkeld, waarna het papatijd is. Ik maak wat mooie foto’s van Bart en Caro en dan gaat de deur open. Ik zie Isa haar hand voor haar mond slaan wanneer ze haar zusje ziet. Een paar minuten bekijken de grote meiden hun kleine zusje van een klein afstandje, maar al snel steekt Isa haar handje uit om Caro een voorzichtige aai over haar gezichtje te geven. Uiteraard krijgt hun moeder ook een grote knuffel. Stella vertelt enthousiast dat ook zij vandaag een geboorte heeft meegemaakt en dat huize Stienstra nu ook een wandelende tak baby rijker is.

Niet veel later zitten de grote zussen met hun kleine zusje op schoot en ook de ouders van Lotte kunnen niet wachten om hun kleindochter in hun armen te houden. Bart is naast Lotte op bed gaan zitten en samen kijken ze vol trots naar het vertederende tafereel voor hen. Dan komt ‘M’ weer binnen. Een frisse douche heeft hem zichtbaar opgeknapt 😉 . Hij doet nog een aantal controles bij Caro en natuurlijk moet hij daarna even met de kleine dame op de foto, want de tot ‘M-actie’ gedoopte gebeurtenis zullen we uiteraard nooit meer vergeten. Dan nemen de meiden weer afscheid van Caro, want Lotte moet nog een nachtje in het ziekenhuis blijven. Ook ik neem daarna afscheid van Lotte, Bart en Caro. Dat blijft altijd een lastig momentje, want grrr … ik had die kleine wolk zo zelf mee naar huis willen nemen ;-). Gelukkig is het geen definitief afscheid, want zeer binnenkort mag ik dit prachtige gezin nog een keer vastleggen tijdens de newbornreportage. Ik kijk er nu al naar uit!

Geboortefotografie Rotterdam
Geboortefotograaf Rotterdam
Geboortereportage Rotterdam
Bevallingsfotografie Rotterdam
Bevallingsfotograaf Rotterdam
Bevallingsreportage Rotterdam
Geboortefotografie Zuid Holland
Geboortefotograaf Zuid Holland
Bevallingsfotografie Zuid Holland
Bevallingsfotograaf Zuid Holland
Geboortefoto's
Foto's van je bevalling
Foto's van de geboorte

Wil je meer infomatie over een geboortereportage of geboortefotografie in het algemeen? Kijk dan verder op deze pagina.