Dit bijzondere geboorteverhaal begint in augustus 2018, wanneer ik met Martha heb afgesproken voor een ‘bijpraat-moment’ onder het genot van een kop thee. Martha vertelt me dat ze net zwanger is. Ik rol bijna van m’n stoel van verbazing. 2,5 jaar eerder mocht ik namelijk de geboorte van hun meisje Joëlle vastleggen, en die zwangerschap hadden Martha en Magdy niet cadeau gekregen. De reis naar zwanger worden had 6 jaar geduurd en bestond uit 5 IUI’s en 3 IVF pogingen.

En nu was Martha zwanger, zomaar, spontaan zwanger. Wat een wonder en wat een groot cadeau.

Te vroeg gebeld?

Tijdens de zwangerschap hebben we regelmatig contact. Alles gaat voorspoedig echter heeft Martha vanaf week 25 al premature weeën. Gelukkig blijft de kleine tot 2 dagen voor de uitgerekende datum zitten. Op 27 maart, om 3 uur ‘s nachts krijg ik een berichtje. Normaal gesproken slaap ik als een blok door het meldingsgeluid van mijn telefoon heen, maar deze keer word ik er wakker van. Martha meldt dat de weeën zijn begonnen. Ze komen om de 1-3 minuten, maar duren nog erg kort. Martha laat weten dat ze het nog even aankijkt, ze is bang dat het vals alarm is. Een half uur later belt Magdy me dat het handig is om te gaan rijden en iets voor 4 stap ik in de auto. Het is nu gelukkig nog rustig dus ik kan lekker doorrijden. Na een paar rondjes door de wijk te zijn gereden op jacht naar een parkeerplaats, vind ik om kwart voor vijf eindelijk een plekje. Net nadat ik binnen ben gekomen volgt de verloskundige Christien, inclusief heel veel tassen. De salontafel is al weg, dus de tassen kunnen direct naar de woonkamer, want het is de bedoeling dat de kleine daar geboren gaat worden, in bad.

“En nu loslaten.”

Ik weet hoe belangrijk dit is voor Martha en hoe groot haar wens is om haar kindje op deze manier geboren te laten worden. Binnen 20 minuten is het bad opgeblazen en is alles klaar voor de geboorte van dit kleine mannetje. Martha staat in de gang en vangt een wee op. Daarna zegt ze dat ze zo bang is dat ze nog maar 1cm ontsluiting heeft en dat ze veel te vroeg heeft gebeld. Ze wil toch graag weten hoe ver ze is en Christien stelt voor om even te toucheren. Martha heeft op dat moment 4 cm ontsluiting en ze is zichtbaar verbaasd, en opgelucht. “Nu loslaten, hè”, zegt Christien met een knipoog. Martha vangt haar weeën nog een tijdje op op de yogabal in de woonkamer maar om iets voor half 7 besluit ze in het bad te gaan.

“Oh”, zegt ze tegen Christien, ‘Ik ben vergeten om het geld van de hoes voor het bad over te maken.” ‘Dat je daar nu aan denkt’, zegt Cristien. De weeën lijken nu in intensiteit toe te nemen en elkaar ook sneller op te volgen, maar af en toe zit er een langere pauze tussen. ‘Is dit wel goed, Christien?’, vraagt Martha. ‘Ja hoor,’ zegt ze, ‘soms heb je een paar weeën achter elkaar en dan begin jij meteen te denken. Soms heeft je lijf pauze nodig, en je hoofd ook.’ Omdat Martha toch met de vraag ‘hoe ver ben ik’ in haar hoofd blijft zitten, stelt Christien voor om nog even te toucheren. Iets na half 8 heeft Martha 6-7 cm. ‘Je kan het,’ zegt Christien bemoedigend, ‘ik weet het zeker. Met al deze mensen om je heen die van je houden!’ Dan komt Martha’s moeder binnen met een doosje met daarin allerlei zoet lekkers van de bakker. ‘Neem wat, neem wat’, dringt Martha liefdevol aan. Wat een schat is het toch ook, zelfs tijdens het bevallen is ze met de ander bezig en wil ze niet dat haar ‘gasten’ iets tekort komen. Iets na 8 uur wil Martha even uit bad. Tussen de weeën door staat ze rechtop en beweegt wat, maar de weeën zelf vangt ze het liefst gehurkt op. Na een kwartier besluit Martha weer in bad te gaan.

“Wat moet ik nu doen, wat gaan we doen?”

Magdy zet wat rustige muziek op en gaat daarna ook in het bad. Martha begint steeds meer persdrang te krijgen en vraagt of Christien nog een keer wil toucheren. Martha heeft dan 9 cm ontsluiting. Het hoofdje zit nog wel vrij hoog en moet ook nog wat draaien. Ze stelt voor om de vliezen te breken en Martha knikt. Doe maar. Het vruchtwater is prachtig helder. Al snel daarna houdt ze de persdrang niet meer tegen en volgt ze hetgeen haar lichaam vertelt. De weeën blijven ondertussen wat onregelmatig. Dan weer komen ze snel op elkaar en duren ze wat kort en dan zit er weer wat langer tussen maar komt de wee met een enorme intensiteit. Ruim een uur later komt Martha weer uit bad. De kleine lijkt niet verder te zakken, dus wat staan en bewegen heeft mogelijk een positief effect. De moeheid begint ondertussen ook toe te slaan en Martha verliest ook langzaam de moed. ‘Wat moet ik nu doen, wat gaan we nu doen’, spreekt ze meermaals hardop uit. Maar Christien blijft positief. ‘Jij gaat je kindje gewoon thuis krijgen’, zegt ze, ‘de kleine doet het hartstikke goed en lijkt totaal niet onder de indruk van dit alles.’ Christien toucheert nogmaals en probeert tijdens een wee het laatste randje weg te duwen. De kleine komt wel steeds verder, maar het gaat langzaam. Tussen de weeën door ligt Martha op de bank met haar benen op de rand van het bevalbad, maar wanneer de volgende wee weer komt helpen Magdy en haar moeder haar overeind en vangt ze de wee gehurkt op.

De droom komt uit.

Net na 12 uur gaat Martha weer in bad en geeft alles wat ze heeft tijdens een wee. Christien stelt Martha voor om nog even op haar zij op bed te gaan liggen, maar Martha blijft liever in bad. Ze wisselt constant van houding, dan weer leunend tegen de rand van het bad, dan weer op handen en knieën. Magdy is ook weer in bad gaan zitten en spreekt zijn Martha positief toe. En dan ineens, na 4 uur persen zegt Martha ineens ‘Hij komt eraan, de volgende wee komt hij.’ De volgende wee worden er uiteindelijk 4, maar dan wordt Lucas inderdaad, om 12:54 uur, geboren. Martha pakt haar kleine mannetje aan en begint liefdevol tegen hem te praten. Wat een geluk, wat een liefde. Na de eerste knuffels legt Martha Lucas op haar benen, zodat zij en Magdy hun prachtige zoon uitgebreid kunnen bewonderen. Christien wijst naar z’n hoofdje, waar een grote bult aan de zijkant zit. Het is goed te zien dat Lucas niet helemaal gunstig voor de ‘uitgang’ lag. Dit in combinatie met de soms kortdurende weeën, die ook nog eens wisselden in intensiteit zorgden ervoor dat Martha zelf heel hard en lang heeft moeten werken om haar kindje geboren te laten worden. Gelukkig had Lucas zelf er weinig last van en die scheve bult op zijn hoofd zal binnen een paar dagen weer helemaal zijn verdwenen.

Een meisje met een enorme glimlach.

9 minuten na de geboorte van Lucas wordt de placenta geboren. De navelstreng wordt niet direct doorgeknipt en Christien doet deze in een plastic zakje. Na 20 minuten gaat Magdy uit het bad om daarna zijn zoon te kunnen aanpakken. Hij nestelt zich op de bank en Lucas kan heerlijk op zijn borst liggen. Vol trots en liefde kijkt hij naar zijn zoon en ik moet hardop lachen wanneer hij met een enorme trotse lach op zijn gezicht een selfie maakt van hem en zijn zoon. Martha is ondertussen ook uit het bad gekomen en ligt inmiddels op bed waar zij weer wordt herenigd met Lucas. Al snel ligt Lucas aan de borst en hij laat meteen zien dat hij een natuurtalent is. Gulzig drinkt hij erop los. Martha belt haar vader die op dochter Joëlle past, uiteraard met het heugelijke nieuws dat hun zoon is geboren maar ook met de vraag of ze nu snel kunnen komen. Ze kijkt enorm uit naar de ontmoeting van haar dochter met kleine Lucas en tegelijkertijd lijkt ze het ook een beetje spannend te vinden. ‘De ene keer vond ze m’n buik helemaal geweldig en wilde ze er kusjes op geven en het andere moment vond ze die buik helemaal niet leuk’.

‘Verwend’ met liefde.

Een klein half uur later zie ik Joëlle in de gang staan. Martha kan haar dochter nu nog niet zien, maar ik zie daar een klein meisje met een enorme glimlach op haar gezicht, dus dit gaat helemaal goed komen. Nieuwsgierig bekijkt Joëlle haar nieuwe broertje, maar al snel volgen de kusjes en aaitjes. Volgens mij vind ze haar kleine broertje helemaal leuk. Na Joelle bewondert ook opa de kleine aanwinst binnen de familie en zijn glimlach zegt alles. Niet veel later komt de broer van Martha binnen en hij is zichtbaar geëmotioneerd. Na alle meiden binnen de familie is een jongetje een hele leuke afwisseling. Ik denk dat dit lieve mannetje in de toekomst gruwelijk verwend zal worden.

Ik maak nog een aantal foto’s en dan nemen we afscheid. Wat een bijzondere ervaring was deze geboorte weer en wat heb ik een respect voor Martha die zo keihard heeft gewerkt (en voor Magdy en zijn constante aanwezigheid en steun) om haar droom te kunnen verwezenlijken. Ik weet dat dit prachtige mannetje inderdaad gruwelijk ‘verwend’ zal gaan worden, maar bovenal met onuitputtelijke liefde.

Ja, het zijn veel foto’s, heel veel foto’s. Ik kon gewoon niet kiezen 😉 .

Geboortefotografie Den Haag
Geboortefotograaf Den Haag
Geboortereportage Den Haag
Bevallingsfotografie Den Haag
Bevallingsfotograaf Den Haag
Bevallingsreportage Den Haag
Geboortefotografie Zuid Holland
Geboortefotograaf Zuid Holland
Geboortereportage Zuid Holland
Bevallingsfotografie Zuid Holland
Bevallingsfotograaf Zuid Holland
Bevallingsreportage Zuid Holland
Geboortefotografie thuisbevalling
Geboortereportage thuisbevalling
Geboortefotograaf thuisbevalling
Foto's van de geboorte
Geboortefoto's
Fotoreportage geboorte
Geboortefotografie
Bevallingsfotografie
Geboortefotograaf
Geboortereportage
Birthphotography

Wil je meer infomatie over een geboortereportage of geboortefotografie in het algemeen? Kijk dan verder op deze pagina.